Zajimcy witani

štwórtk, 06. decembera 2018 spisane wot:

Drježdźany (SN/JaW). Přihoty na wu­radźowanje Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny 14. decembra w Chrósćicach běchu jedne z ćežišćow wčerawšeho posedźenja prezidija zwjazkoweho předsydstwa w Drježdźanach. Wažny je dypk, dokelž­ maja čłonojo zwjazkoweho předsydstwa wuzwolić z hornjoserbskimi rjadnymi čłonami a jich zastupjerjemi cyłkownje wosom wosobow do noweje rady Załožby za serbski lud na lěta 2019 do 2023. Wo tym informuje předsyda Domowiny Dawid Statnik. „Dnjowy dypk je zjawny, hosćo a zajimcy su tuž wu­trobnje witani“, Statnik wšěm přistupne wu­zwolenje wuzběhny.

Dale rozjimachu wčera naležnosć, de­le­gować dweju zastupjerjow Domowiny do kuratorija za Myto Ćišinskeho na dobu 2019 do 2025. Rozsudźić ma wo tym zwjazkowe předsydstwo tohorunja na po­sedźenju w Chrósćicach.

Zetkanje w sakskej stolicy wužichu čłonojo prezidija za wopyt Zeleneho wjelba, hdźež wšak poskićeja wodźenja z awdijoguidom tež w serbskej rěči (SN rozprawjachu). „Mam to za zajimawosć a zdobom za znamjo runohódnosće našeje maćeršćiny“, hódnoćeše předsyda Domowiny prócowanje muzeja.

Čłonojo Zwjazka za serbski kulturny turizm ducy po kraju tysac křižow w katolskej Hornjej Łužicy

Jónu wob lěto podadźa so sobustawojo Zwjazka za serbski kulturny turizm na ekskursiju do Hornjeje, srjedźneje abo Delnjeje Łužicy. Lětsa wjedźeše čłonow wšelakich serbskich towarstwow, kaž Rownjanskeho Njepilic dwora, nawodow wjesnych a domizniskich muzejow, kaž z Ptačec, zamołwitych Slepjanskeho Serbskeho kulturneho centruma, za­stupjerjow Domowiny a dalšich do katol­skeje Hornjeje Łužicy. Ekskursija wotmě so w kooperaciji z Towarstwom za wu­wiće hornjołužiskeje kónčiny hole a hatow. Wšako chce tež serbski turistiski cyłk přichodnje wjace ludźi na slědźensku turu do „kraja 1000 křižow“ wabić. Tema rěka „Serbja – wěra – nałožki“.

„Je dobra duša pčołarjow“

srjeda, 05. decembera 2018 spisane wot:

Lětace insekty jeho hižo jara dołho zajimuja. Přewšo wulki zajim w nim zbudźiło pak je najpilniše zwěrjatko, mjenujcy pčołka. Tak tež njezadźiwa, zo je Chróšćan Jan Wawrik hižo wot lěta 1974 swěrny­ sobustaw tamnišeho towarstwa Serbska pčólnica a aktiwny serbski pčołar. Za angažement na polu pčołarjenja wu­znamjeni jeho třěšny zwjazk Łužiskich Serbow lětsa z Čestnym znamješkom Domowiny.

„W lěće 1994 přewza Jan Wawrik nadawk pokładnika w Chróšćanskej Serbskej pčólnicy a nadawk mjeztym hižo 24 lět spušćomnje a swědomiće spjelnja“, zwurazni předsydka Mytowanskeho wuběrka Domowiny Leńka Thomasowa na počesćenju w Budyskim Serbskim do­mje­. Nimo zapisowanja wudawkow a dochodow nałožuje wón tójšto časa za zběranje čłonskeho přinoška, za čož chodźi dom wot domu a pěstuje tak zdobom wuski zwisk mjez pčołarjemi tež w času mjez zarjadowanjemi. „Jan Wawrik je dobra­ duša a předewšěm zwjazowacy element serbskich pčołarjow“, rěka tuž w lawdaciji.

Mnohostronski a horliwy prócowar był

pjatk, 30. nowembera 2018 spisane wot:

Žiwjenje móže rjane być, jara rjane. Ale móže tež hrozne być, a často je to jedne tomu tamnemu jara bliske. Dožiwić dyrbješe to Bjarnat Rjentš z Choćebuza. 5. oktobra bě Domowina jeho z Mytom Domowiny počesćiła. Hižo krótko po tym pak, 14. nowembra, je wón po krótkej ćežkej chorosći wumrěł. Z Hornjeje Łužicy pochadźacy angažowaše so wot młodych lět za delnjoserbsku rěč a kulturu, za wuspěšne wuwiće a skrućenje Domowiny w Delnjej Łužicy. Činješe to kaž mnozy dalši, kotřiž běchu w 50tych lětach minjeneho lětstotka z Budyskeje a Kamjenskeje kónčiny do Delnjej Łužicy přišli. Bjarnat Rjentš – za to błyšćacy přikład – narodźi so 3. julija 1937 do skałarskeje swójby w Miłoćicach. Do šule zastupił je hišće za čas Druheje swětoweje wójny. Jako młodźenc sta so z wučerjom. Wosomnaćelětny praji swojej domiznje 1955 božemje. Pósłachu jeho kaž tež dalšich młodych hornjoserbskich pedagogow do Delnjeje Łužicy, zo bychu tam serbsku wučbu sobu natwarili a spěchowali. Jeho prěnja stacija běchu Długi (Fleißdorf) pola­ Wětošowa. Njebě lochko, zdobyć sej dowěru wjesnjanow a dźěći.

Klětuše projekty wobjednali

štwórtk, 29. nowembera 2018 spisane wot:

Wojerecy (pi/SN). Předsydstwo Woje­rowskeje župy „Handrij Zejler“ je wčera na swojim konstituowacym posedźenju pod nawodom noweho župana Marcela Braumana klětuše předewzaća wobjednało, kotrež chce župa sama přewjesć resp. podpěrać. Planowane su mjez druhim župny wulět do Čěskeje, drastowa dźěłarnička, serbski domizniski dźeń a projektny dźeń šulerjow w Hornim Hajnku. Jako stajneho poradźowarja w kulturnych naležnosćach powoła župne předsydstwo Jurja Łušćanskeho, před­sydu Maćicy Serbskeje. W srjedźišću prócowanja župy steji, tak praješe župan, „šěrjenje žiweje serbšćiny w centralnych serbskich kónčinach Łužicy“.

Župnemu předsydstwu přisłuša tež čłonka Serbskeho sejma, kotraž je wo aktual­nej dźěławosći gremija informowała. W župnym předsydstwje knježi pře­zjednosć, zo ma Domowina jako třěšny zwjazk wšěch Serbow tež w „sejmje“ angažowanych ludźi na bazy do praktiskeho dźěła zapřijeć.

Budyšin (SN/at). Jako rozjimachu čłonojo předsydstwa Malešanskeje Domowinskeje njedawno namjet, we wsy wotměć Serbski wječork ze zastupjerjemi Domowiny, serbskeje rady a Załožby za serbski lud, běchu woni bórze přeswědčeni wo tym, zo zajim za to je. Tajke zarjadowanje w Malešecach móhło to zwoprawdźić, štož wuchadźa z rezimeja jednaćela Domowiny Marka Kowarja, kotryž re­dakciji předleži, wo tajkich wječorkach w Pančicach-Kukowje, Ra­dworju, Ćisku, Slepom a Dešnje w oktobrje: „Z rozmołwami měli w regionach a w přitomnosći zastupjerjow gremijow pokročować.“

Wjacore serbske knihi přełožił

srjeda, 28. nowembera 2018 spisane wot:

Wón je wulki přećel Serbow a šěri wědu wo našim ludźe w susodnej Čěskej. Rěč je wo Lukášu Novosadu. Studował bě wón sorabistiku w Praze. Wot toho časa je tójšto kulturnych aktiwitow za zbliženje Če­chow­ a Serbow přewjedł. Za tele njese­bične skutkowanje je jeho třěšny zwjazk Łužiskich Serbow lětsa z Čestnym znamješkom Domowiny wuznamjenił.

Zajim za Serbsku kermušu přiběra

póndźela, 26. nowembera 2018 spisane wot:

Předsydstwo župy Delnja Łužica je župnu­ hłownu zhromadźiznu zwołało, projekty za lěto 2019 wobzamknyło a Marion Stenselowu znowa za kuratorij Myta Ćišinskeho namjetowało.

Choćebuz (HA/SN). Domowinska župa Delnja Łužica přewjedźe swoju hłownu zhromadźiznu klětu 1. februara w Bórkowach. W tej wulkej błótowskej gmejnje maja wulku młodźinsku Domowinsku skupinu a dalše mjeńše ze staršimi sobustawami, domizniske a drastowe towarstwo kaž tež centrum Zjednoćenstwa serbskich błótowskich rybarjow. Na tamnišej zakładnej a wyšej šuli wuknje wjele šulerjow we Witaj-wučbje kaž tež w regularnej wučbje serbšćiny.

Pósłanc zboža a strowoty

póndźela, 26. nowembera 2018 spisane wot:

Na mnohich adwentnych zarjadowanjach budźe přichodne tydźenje zaso Slepjanske dźěćetko po puću. W nowej knize su nětko wšitke nadrobnosće wo nim zezběrane.

Slepo (AK/SN). Prěni raz su dźěćetka z wosom wsow Slepjanskeje wosady w knižnej formje za přichodne generacije wopisane a dokumentowane. Towarstwo Kólesko je knihu pod titulom „Gładźarnica – Dźěćetka Slěpjańskeje wósady“ wudało. Za nju běchu wjelelětne rešerše trěbne. „Slědźenja wjedźechu do Budyskeho Serbskeho muzeja, do měšćanskeho muzeja, do Serbskeho instituta, do Berlinskeho Muzeja za europsku ludowu kulturu a do priwatnych archiwow“, rjekny Hartmut Hančo, předsyda towarstwa Kólesko, minjeny pjatk na knižnej premjerje w Slepjanskej cyrkwi.

Z Wósporkana južnu połkulu

pjatk, 23. nowembera 2018 spisane wot:

Budyšin (SN/bn). Pod hesłom „Žiwnosćerjo ze Žarkow – Wuchačec swójbje w Awstralskej a Němskej“ je sekcija stawizny Maćicy Serbskeje wčera w Budyskim „Wjelbiku“ Maćičnu akademiju zarjadowała. Trudla Malinkowa witaše něhdźe 60 zajimcow a rozłoži, kak bě so kónc 1980tych lět z historiju serbskich wupućowarjow w 19. lětstotku zaběrać započała.

W srjedźišću wječora steješe knižna premjera. Awstralčan Robert Wuchač bě stawizny swojeje swójby přeslědźił a wuslědki lětsa w jendźelskorěčnej, wjace hač 500 stron wopřijacej publikaciji „Ze Žarkow­ do Westgarthtowna – Swójba Wuchač w Němskej a Awstralskej“ wozjewił. Wuznamny Hamburgski genealoga Dirk Weißenbach ju wčera publikumej prezentowaše. Awtor sam rjekny, zo je dźěło na knize nimale 50 lět trało. Eleonor Müller, přiwuzna Roberta Wuchača, rozprawješe wo swojich dožiwjenjach w Awstralskej. W lěću bě wona kraj we wobłuku šulerskeje wuměny wopytała. Tohorunja přiwuzny Budyski prawiznik Tomas­ Dils předstaji na přikładźe Wuchačec swójby zasady genealogije.

nawěšk

nowostki LND