Awtor dźensa

Beno Šołta

To čitach před někotrymi dnjemi w nowinach: „Christina Obergföll dóstanje nětko, jědnaće lět po olympiskich hrach w Pekingu, slěbornu medalju za mjetanje hlebije. Tehdy bě wona bronzu dobyła. Tola nětko je doskónčnje jasne, zo bě Rusowka, dotal druha, doping wužiwała. Tak tehdyšu medalju zhubi. Zasad­nje je to w mojimaj wočomaj prawy krok, ale přepozdźe. Dopingowe testy ho­dźa­ so w běhu dnjow wuhódnoćić. Jenož běrokratije dla je so wšitko tak dlijiło. Němska mjetarka hlebije Obergföll hižo někotre lěta wjace aktiwnje njesportuje. Slěbro tuž za nju dźensa přewulki wo­znam nima, kaž praji.

Jako zastupich do němskeje triatlonoweje unije, dyrbjach podpisać, zo njewužiwam doping a zo smědźa mje stajnje po wubědźowanjach kontrolować. To drje hišće njejsu, ale móžu sej derje předstajić, kak móže to sportowca boleć, je-li něchtó druhi pod wliwom dopinga lěpši był. Sy wšitke mocy mobilizował, lěta dołho trenował, zo by spěšny był, ale něchtó je někotre sekundy abo metry lěpši – tola z pomocu chemije a nic pilnosće a česćelakomnosće.

Awtor dźensa

Jan Hrjehor

Awtor dźensa Toni Ryćer

We wulkich prózdninach njesłyšiš wjele wo protestach šulerjow. Tež woni dyrbja so skónčnje trochu wot napinaceho boja wo­­čerstwić. Nadźijam so, zo činja to tež konsekwentnje na ko­lesu abo pěši w tukraju abo bliskim wukraju. Ale to dyrbi kóždy sam za sebje rozsudźić, kak a hdźe swój dowol planuje a wobswět mjenje abo bóle poćežuje. Měnju pak, zo by kóždy znajmjeńša trochu zamołwitosće přewzać a so tež jónu z wosobinskim přinoškom k zachowanju wobswěta za­běrać měł. Ja sym so před dźesać lětami k tajkemu krokej předrěł a na třěchu swojeho statoka fotowoltaikowu připrawu insta­lować dał, kotraž štyri króć wjace elektriskeje energije produkuje, hač sam přetrjebam. To drje k dobremu swědomju přinošuje, ale k wěrnosći tež słuša, zo zawinuju hižo mnoho lět po cyłym swěće we wobłuku pěstowanja swojeho konika jako funkcionar w motorsporće tež cyłu kopicu klimoškódnych maćiznow. Pytnu při swojich aktiwitach pak tež wěstu změ­nu­ w tutym sporće nastupajo škit wobswěta. Wo tym sym tež hižo w jednej ze swojich kolumnow rozprawjał.

Awtor dźensa Tomaš Faska

Awto je za toho abo tamneho cyle prosće wobchadny srědk, z kotrymž přińdźeš poměrnje jednorje wot A do B. Mnohim pak je awto tež wosebity objekt, za kotryž so hori. Hač wosebje wupikany outfit abo wurjadna wukonliwosć motora, hač rafinowana elektronika abo njewšědny komfort wo­zy­dła – wšo to a wjace zbudźa mjez přećelemi awtomobila zajim a zahoritosć. A nochcu zaprěć, zo słušam tež hižo wot časa, w kotrymž započach so z awtami zaběrać, k lubowarjam dwu- a štyrikolesatych mašinow a korejtow.

Připad chce, zo směm so w tutej prawidłownej kolumnje runje dźensa jubilejej wěnować, z tutym metjejom wusko zwjazanym. Awtomobilowy sport zhladuje dźensa mjenujcy na 125. róčnicu wobstaća. Za tym chowa so historiski podawk 22. julija 1894 w Francoskej.

Na wonym dnju přewjedźechu prěnje awtomobilowe wujězdźowanje w sta­wi­znach čłowjestwa, a to wot Parisa do Rouena. Pariski žurnalist Pierre Giffard bě, z pomocu nowiny Le Petit Journal, tele­ premjerne wurisanje awtomobilow do žiwjenja zwołał.

Awtorka dźensa

Tereza Wićazowa

Njedawno čitach zajimawy artikl, kiž so ze zadźerženjom a psychologiju wrotarja při třělenju jědnatkow zaběra. Jědnatka je prototyp za psychoduel w kopańcy. Slědźerjo ju lubuja, dokelž so wona pod standartizowanymi wuměnjenjemi wotměwa a skića z tym idealny psychologiski slědźenski objekt. Za wrotarja je to skerje njepřijomna situacija, dokelž pod wulkim ćišćom steji a je poslednja šansa, dokelž je pak za dobyće, pak za poražku zamołwity. Kóždy wrotar so hinak přihotuje. Pak čini „hamplmuža“ abo pohibuje so naprawo abo nalěwo, zo by třělca iritěrował, pak ma špikcedlku při sebi, zo by wědźał, do kotreho róžka třělc najhusćišo třěli abo prosće přećiwnika njewědomje manipuluje. Wšitke tři přikła­dy móža na swoje wašnje wuspěšne być.

Awtor dźensa

Jan Hrjehor

„Nam je zakazane z liftom jěć“, powěda namaj Mo Krüger w schodźišću krajneho sćelaka MDR w Lipsku, jako běžimoj z njej ze štwórteho poschoda do přizemja centrale MDR. Tam maja nimo drastoweho fundusa a maski na přikład tež telewizijne studija, z kotrychž wusyłaja. We wobłuku dwutydźenskeho šulerskeho praktikuma mojeho syna­ smědźachmoj w sportowej redakciji MDR Aktuell hospitować, tam zamołwitym přez ramjo hladać a wotběhi dnja sćěhować.

Awtorka dźensa

Halena Jancyna

Awtor dźensa

Clemens Šmit

Njejsym sobotnu koparsku hru FSV Łuty přećiwo rezerwje SJ Chrósćicy wopytał, zo bych wosebitu koparsku chłóšćenku abo wažne dypki wočakował. Ně, přičina bě kurioznišeho razu. Studijne dźěło z Bayerskeje, kotrež běch někotre dny do toho do rukow dóstał, nochcyše mi wjace z mysli. „We wokrjesnych ligach hraja­ zdźěla efektiwnje jenož 35 mjeńšin kopańcu“, awtor w nim piše. To tla móžno njeje, sej rjeknych a smalach z awtom do Łutow. Jako tam dojědźech, so koparjo wobeju mustwow hižo zestupachu, bě krótko do třoch. Nětko pak spěšnje!

Awtor dźensa

Jurij Bjeńš

Awtor dźensa

Křesćan Korjeńk

„You will never walk alone“­, drje je mjeztym swětoznata hymna fanow FC Liverpoola. Wosebje sylnje znošowaše so spěw sobotu tydźenja w Madridźe po dobyću finala přećiwo mustwu Tottenham Hotspur. Dwójce ryzy jendźelski duel na europskej runinje w kopańcy. To drje něšto rěka a kóždy móže sej w tym nastupanju swójske měnjenje tworić. ,,Ty ženje njepóńdźeš sam“, je wuprajenje z tajkim hłubokim zmysłom – a to nic jenož w sporće! Wjeselo a radosć, přesłapjenje a zrudoba móža sej tak bliske być. Hač dźiwadźelnik w hnujacej, zaho­rjacej róli, hač spěwar na wulkim festi­walu ze snano skepsanym wustupom, hač šuler po přeskočenej wysokosći w mjezyšulskim wubědźowanju – nichtó njebudźe w tajkich wokomikach sam, wšojedne w kotrej situaciji.

nawěšk

  • Sernjany su swoju róčnicu prěnjeho naspomnjenja wsy před 600 lětami z wosebitym wjesnym swjedźenjom wuspěšnje woswjećili. Tule nańdźeće někotre fotowe impresije wo tym:
Zerna feierte unlängst die Ersterwähnung des Ortes vor 600 Jahren mit einem beson

nowostki LND