pjatk, 16. awgusta 2019

Jacob Odamety pochadźa z Ghany. Jako bě hakle 13 lět stary, dósta wón hižo titul „Master­drummer“. Tón su jemu ludźo w jeho do­miznje spožčili.

25. ju­lija je Jacob hósć Workle­čan­skeho horta był. Jeho hesło je „bubnarić je cyroba duši“. Dźěći su z Jacobom Afriku a Něm­sku hro­madu zwjedli. W sportowej hali je rytmus afriski a europski swět zwjazował. Při tym su dźěći mału rejku nawukli. A wone zhonichu, zo je bubon tradicionalny hudźbny instrument w Ghanje.

Jacob wobdźěli so lětsa ze swojej dźowku na tele­wizijnym wubědźowanju „Das Supertalent“. Za to jemu dźěći a kubłarki Wor­kle­čanskeho horta kruće palcy tłóča. Tekst a foto: Marija Budarjowa

pjatk, 16. awgusta 2019

Na wopyće pola rěčespytnicy dr. Jany Šołćineje

Krasny to słónčny a jasny dźeń. Z te­ras­y domskeho Šołćic swójby w Hor­njej Kinje maš daloki wid na krajinu, a Łužiske hory tworja přijomnu ku­lisu. Tutón napohlad wuwabja we mni melodiju ludoweho spěwa „Łužica moja, lubo­zny krajo ...“. 55lětna rěčespytnica dr. Jana Šołćina na mnje pohladnje a praji: „Haj, kaž spěw to zwuraznja, tež ja začuwam, hdyž ze swójbu na terasy sedźimy a so wot rjaneje krajiny wobkuzłać damy.“

nawěšk

  • Sernjany su swoju róčnicu prěnjeho naspomnjenja wsy před 600 lětami z wosebitym wjesnym swjedźenjom wuspěšnje woswjećili. Tule nańdźeće někotre fotowe impresije wo tym:
Zerna feierte unlängst die Ersterwähnung des Ortes vor 600 Jahren mit einem beson

nowostki LND