Jeničce wěsta je naša njewěstosć

póndźela, 25. januara 2016 spisane wot:

Z tymle hesłom wopisuje młody Franc Čornak z Chrósćic swoje wandrowanje po Europje a Južnej Americe. Přeprošenje na přednošk serbskim senioram Budyskeje katolskeje tachantskeje wosady běše wón z lóštom sćěhował. Kaž druhdźe zbudźi Francowy přednošk tež tu čiły zajim.

Hdyž běše snadź fascinacija zeznaća cuzych krajow młodeho serbskeho zamkarja do swěta wabiła, widźi wón dźensa přewinjenje sebje samoho, wuknyć wot druhich ludźi a jim tež něštožkuli spožčene zaso wróćo dać a nic naposledk dospołnje samostatny stać a tak zdobom swoje sebjewědomje skrućić, jako wažny facit z nazhonjenjow wandrowanja za rjadowanje swojeho cyłeho žiwjenja.

Skupinu chcedźa zesylnić

wutora, 05. januara 2016 spisane wot:

Kóždolětnje mjez hodami a Nowym lětom schadźuja so sobustawojo Domowinskeje skupiny Šunow-Konjecy k swojej hodowničce a hłownej zhromadźi­znje. Tak bě poslednju wutoru lěta 2015 něhdźe 50 skupinarjow přeprošenje předsydstwa sćěhowało.

Z wulkim lóštom předstajichu so nam naše wjesne dźěći z hru „Wjelk a (samo) dźewjeć kózlatkow“ a z někotrymi hodownymi spěwami. K pomocy při zho­towjenju drastow a kulisow běchu dźěćom jich starši. Na starosći měještej program pilnej čłonce skupiny Erika Maywaldowa a Anke Wowčerkowa. Za po­- radźeny a spodobny kulturny program so předsydka skupiny Kerstin Mauwowa w mjenje wopytowarjow wuhotowarjam programa wutrobnje dźakowaše.

Po słódnej wječeri dachmy so do ­wuradźowanja. W rozprawje předsydka zwěsći, zo su so nam wšitke předwidźane zarjadowanja poradźili. Mjez druhim ­běchu to poradźowanje wo serbskej ­narodnej drasće, přednošk wo dožiwjenjach Chróšćanskeho wandrowskeho Franca Čornaka, kolesowanje po domiznje, wulět do Žitawskich horin, wopyt dźiwadła, adwentne popołdnjo a nałožki, kotrež kóždolětnje hajimy.

Spěwali, recitowali a słuchali

wutora, 22. decembera 2015 spisane wot:

Budyscy serbscy katolscy wuměnkarjo wuhotowachu sej poslednje lětuše ­mě­sačne zarjadowanje k nabožno-na­rodnej tematice jako adwentničku we ­wupyšenej wosadnej rumnosći na Róžowej. Při słódnym wosušku a dalšim hodownym pječwje slědowaše pisany program z poskitkami ze swójskich rjadow wotpowědnje ­adwentnemu časej. Zhromadnje spěwachu přitomni mjez ­druhim woblubowane serbske kěrluše a ludowe pěsnje. ­Basnje recitowaštej Wórša Šołćic a Ludmila Nawka. Ze zběrki powědančkow LND čitaštaj Jurij Nuk a Trudla Krancowa přikładaj. Běštej to po wobsahu kaž tež po rěči přewšo skutkownej a realistiskej hodownej powědančce, wosobinskej dožiwjeni serbskeju prócowarjow a literatow Jurja Wjele „Serbski wječork w Poršicach“ (1910) a Pawoła Grojlicha „Ježíšek pro Pavla“ (1943, Bože dźěćo za Pawoła).

Owacije za „Jingle bells“

póndźela, 21. decembera 2015 spisane wot:

Hornjohórčanske muske spěwne towarstwo je njedawno do tamnišeje sportownje na adwentny koncert přeprosyło. Zarjadowanje wuhotowachu dwacećo mužojo, štyrjo młodostni kaž tež 25 dźěći šulskeho chóra Hornjohórčanskeje zakładneje šule. Nimale 300 připosłucharjow bě z njeposrědnjeje wokoliny, ale tež z Budestec, Hnašec a Budyšina.

Wjelelětna wuměłska nawodnica Marika Matthes-Hartmann muske spěwne towarstwo wuběrnje dirigowaše. Na keyboardźe přewodźeše spěwarjow Jan Chlebníček. Jedyn z wjerškow bě přinošk sydomlětneho Ole Hartmanna. Wón zahra­ na huslach pěseń „Jingle bells“, a chór k tomu cunjo zynčeše. Ole žně­ješe owacije. Jeho sotra Lena hudźeše na akordeonje zhromadnje z Janom Chlebníčekom k smyčkowemu walčikej.

Slědowaše połhodźinski program šulskeho chóra pod nawodom hudźbneho wučerja Michaela Klöppela, kiž spěwarjow na harmonice přewodźeše. Za wuběrne přednjesenje a moderaciju kaž tež za dobry zwuk, wo kotryž so Jörg Mickel staraše, so publikum ze sylnym přikleskom dźakowaše. Na kóncu přeprosy Marika Matthes-Hartmann publikum do zhromadneho spěwa.

Za dalšu serbsku wučbu w Barće

srjeda, 16. decembera 2015 spisane wot:

Adwentnička Malešanskeje Domowinskeje skupiny njeskići jeno přiležnosć, zhladować na wjerški nachilaceho so lěta. Nimo wuměny myslow wo klětušich předewzaćach rěčachu Domowinjenjo na swojej njedawnej bjesadźe tež wo starosćach nastupajo serbske naležnosće.

Adwentnička na Mnišoncu

štwórtk, 10. decembera 2015 spisane wot:

Předsydstwo Katolskeho zjednoćenstwa kubłarjow Sakskeje (KEG) přeproša hižo wjele lět spočatk adwenta swojich serbskich kaž tež němskich čłonow na tradicionalne zetkanje w dohodownym času. Te smy dotal nimale přeco w našej blišej hornjołužiskej wokolinje přewjedli. Minjeny kónc tydźenja organizowaše Mo­nika Jurkowa ze swojimi pomocnikami adwentničku w rjanym hórskim hosćencu na 449 metrow wysokim Mnišoncu, kotryž maja Budyšenjo za swoju domjacu horu.

Program na Praskich hodownych wikach pokazali

srjeda, 09. decembera 2015 spisane wot:

Šulerjo a šulerki Serbskeje zakładneje a wyšeje šule Budyšin su minjeny pjatk zhromadnje ze šulerjemi partnerskeje šule z Jabloneca nad Nisou w Praze na hodownych wikach na Staroměšćanskim naměsće wustupili.

Serbski politikar Marko Šiman je wot lěta 1990 z mandatom CDU čłon Sakskeho krajneho sejma. Wón přisłuša tam wuběrkej za wustawu a prawo kaž tež nutřkownemu a europskemu wuběrkej par­lamenta. Nimo toho je předsyda europskeho dźěłoweho kruha swojeje frakcije. Jako­ aktiwneho katolskeho křesćana a přeswědčeneho Serba přeprosychu sej jeho Budyscy serbscy seniorojo minjeny tydźeń na swoje měsačne schadźowanje do wosadneje rumnosće na Róžowej.

W „kofejowni“ wo ćěkancach rěčeli

pjatk, 13. nowembera 2015 spisane wot:

Derje wopytany bě srjedź tydźenja diskusijny wječor na temu azyl w klubowni internata Serbskeho gymnazija Budyšin. Młodostni zbližichu sej z tak mjenowanej metodu „world café“ wšelake ćežišća wobšěrneje temy.

Referenća wšelakich institucijow a towarstwow witachu šulerjow w přijomnej atmosferje improwizowaneje kofejownje. Jednotliwe blida běchu hłownym prašenjam přirjadowane. Tak zhonichu młodostni wo aktualnych ličbach ćěkancow w Sakskej a předewšěm w Budyskim wokrjesu. Dale wuměnjachu sej mysle wo swójskich strachach, kotrež jich hladajo na wulku ličbu ćěkancow zaběraja, informowachu so wo móžnosćach swójskeho angažementa a zhonichu zdobom wo strachach a wočakowanjach ćěkancow, kotřiž do Němskeje přichadźeja. Z młodostnymi rozmołwjachu so fachowcy kaž zamołwita za wukrajnikow a integraciju wokrjesa Anna Piętak-Malinowska, zastupjerjo towarstwa Wočiń woči a Budyskeho Kamjentneho domu kaž tež zamołwity młodźinskeje migraciskeje słužby Steffen Deubner.

W duchu w dalokim swěće byli

wutora, 10. nowembera 2015 spisane wot:

Domowinska skupina Komorow/Trupin/Rakecy bě minjeny pjatk přeprosyła na přednošk Sulšečanskeho krosnowarja Achima Miča do Rachlowskeho hosćenca „Häuslerschenke“. Nimo Komorowčanow přichwatachu mnozy dalši zajimcy na wječor. Samo wjacori z Kulowskeje wokoliny běchu z hosćom, tak zo bě žurla derje pjelnjena.

Tónraz wšak njerozprawješe Achim Mič wo swojich ekspedicijach do wysokich horin, ale wo swojim pućowanju a dyrdomdejach w USA. K tomu pokazowaše wobrazy a krótke filmy. Ze swojim čiłym wašnjom nas přednošowar wulce zahori. Wón zbliži nam přewšo zajimawy kraj z perspektiwy indiwidualneho turista. Wosebje rjane běchu fota wšelakich narodnych parkow. Wulkotne barby­ a formy, krajiny, kamjenje, skały – lědma hdy móžeš tajku pisanu zběrku zaćišćow na jeničkim wječoru dožiwić. Za to referentej wulki dźak. Mnozy su składnosć wužiwali a sej najnowšu knihu Sulšečana „Über allen Bergen – zwischen Oberlausitz und Himalaya“ z wosobinskim hrónčkom awtora kupili. Alenka Hagerowa

nawěšk

  • Sernjany su swoju róčnicu prěnjeho naspomnjenja wsy před 600 lětami z wosebitym wjesnym swjedźenjom wuspěšnje woswjećili. Tule nańdźeće někotre fotowe impresije wo tym:
Zerna feierte unlängst die Ersterwähnung des Ortes vor 600 Jahren mit einem beson

nowostki LND