Ochranow (SN). Lětuši Ochranowski dźeń archiwa 4. měrca wěnuje so reformaciji składnostnje jeje 500. róčnicy, zdźěli Ochranowska bratrowska wosada. Poćahi mjez njej a lutherskej reformaciju wobswětleja fachowcy z třomi přednoškami. Tak porěči dr. Christian Mai z Jonsdorfa wo wuznamje Lutheroweho septemberskeho testamenta z lěta 1522, kotryž je we wobsydstwje Ochranowskeho archiwa. Dr. Rüdiger Kröger z Hannovera přednošuje wo hrabji Zinzendorfje a reformaciji. Dr. Dietrich Meyer z Ochranowa referuje wo wužiwanju Lutherowych kěrlušow w Ochranowskej wosadźe. Nimo toho rozprawja archiwowa nawodnica Claudia Mai wo lońšej dźěławosći a předstaji lětuši archiwowy projekt. Zajimcy su witani.
Ochranowski archiw je archiw centralnych institucijow Ochranowskeje jednoty cyłeho swěta kaž tež Europskeje prowincy. Štyri lěta po smjerći załožerja Ochranowskeje bratrowskeje wosady Nikolausa Ludwiga von Zinzendorfa běchu 1764 w Ochranowje archiw zarjadowali.
Předstajenje a wuznam serbskich medijow za Serbow we Łužicy běštej jedyn z hłownych dypkow diskusijneho wječorka Towarstwa přećelow Serbow w Praskim Serbskim seminarje.
3 000 wopytowarjow ze 27 wuměłcami a 400 sobu skutkowacymi dźěćimi na dohromady 30 zarjadowanjach w Budyšinje, Lubiju, Wojerecach, Smochćicach, Zhorjelcu, Mittelherwigsdorfje a Běłej Wodźe – a to wšo w běhu třoch dnjow. Hižo ryzy bilanca ličbow prěnjeho Hornjołužiskeho festiwala dźěćaceje hudźby, wotměteho wot 2. do 4. februara, móže so widźeć dać.
Rezerwy hišće su
Wot 22. do 25. junija wotměje so 12. mjezynarodny folklorny festiwal „Łužica“. Jeho wuběrk je so wutoru zetkał a wo dotalnych přizjewjenjach rěčał.
Budyšin (SN/CoR). Štyri měsacy do folklorneho festiwala je so za wuběrk nowa faza dźěławosće započała. Po hesle „po festiwalu je do festiwala“ bě hižo lěta 2015 z wuhódnoćenjom minjeneho zarjadowanja nowe planowanje zaběžało. Wotnětka pak zetkawaja so čłonojo gremija – zastupjerjo Domowiny, Załožby za serbski lud, Smjerdźečanskeje a Wudworskeje rejwanskeje skupiny kaž tež Chróšćanskeje gmejny – kóždy měsac, wot meje potom dwutydźensce.
Serbski spisowaćel Křesćan Krawc je sej we wubědźowanju „Lausitzen“, wupisanym wot Budyskeho Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła, Złokomorowskeho Noweho jewišća, Statneho dźiwadła Choćebuz a spěchowanym přez Załožbu za serbski lud, za swoje němskorěčne sceny „Eine Aktentasche voller Geld“ jedne z třoch spěchowanskich mytow zdobył. Alfons Wićaz je so z awtorom rozmołwjał.
Kak je scyła k wobdźělenju dóšło?
W Opolu je wušła loni kniha „Bjarnat Krawc. Kronika życia i działalnośći w zarysie“ („Bjarnat Krawc. Chronika žiwjenja a dźěławosće w přehledźe“). Awtor, pólski wědomostnik Zbigniew Kościów, je hižo wjacore spisy wo serbskich wosobinach wudał, mjez druhim wo Jurju Pilku (LND, 1968), Korli Awgusće Kocoru (1972) a Michale Nawce (1996). Za nětko předležacu ediciju złožowaše so wón nimo swójskich slědźenjow hłownje na knihu Achima Brankačka „Žiwjenje je dźěło – wotpočink je mrěće. Stawizna Bjarnata Krawca“ (1999), ale tež na přinoški dalšich serbskich a čěskich awtorow.
Nowostka wopisuje žiwjenje a skutkowanje Krawca, kaž w podtitlu wupokazane, wot naroda 5. februara 1861 w Jitru hač do jeho smjerće 25. nowembra 1948 w čěskim Varnsdorfje. W skrótšenej formje su etapy žiwjenja Krawca tež w Nowym biografiskim słowniku k stawiznam a kulturje Serbow podate. Tam wšak je zmylk: Krawc njebě so hakle 1946 do čěskeho Varnsdorfa přesydlił, ale kaž Kościów prawje pisa, hižo 1. nazymnika 1945 – najprjedy do bydlenja Karela Mackůwa, po tym do swójskeho domu, wot města spřistupnjeneho.
Serbskosć młodźenca Georga bě přičina jeho smjerće. Dźewjaty błótowski krimi „Hra ze smjerću“ je telewizija ZDF póndźelu wječor wusyłała. Dotalna bajkojkosć Błótow dóstawa hrózbne akcenty.