Znajeće tola wšitcy Łužiske
hory. Jedna z nich je Mnišonc. Naša wulka swójba je na rjanym nalětnim dnju na tutu horu pućowała. W Hornej Hórce běše start. Pućujo přez lěs nam napadny, zo je lěs chory. Skórnik je wulku škodu načinił, tak zo dyrbjachu wobsedźerjo wjele štomow pušćeć. Na wróćopuću smy do wjeski Zahor přišli, hdźež steji pomnik Korle Awgusta Kocora. Tam smy zhromadnje spěw „Što radosć rjeńšu dawa“
zaspěwali. Wjesele dundajo smy so zaso k awtu wróćili. To běše rjany swójbny wulět. Tekst a foto: Mirjam Wenclec
W zašłym wudaću rozprawješe
Annamaria Hadankec
wo dowolu z přećelkomaj na kupje Madeira. Tule sćěhuje druhi a zdobom posledni dźěl.
Nic jenož mužojo, ale wosebje tež młodostni –wšojedne hač holcy abo hólcy – běchu minjeny tydźeń štwórtk na Božim spěću po puću, zo bychu mócnje swjećili, spěwali abo tež sportowali. W Konjecach na přikład bě cyły dźeń wulki hołk a tołk. Tam wotmě so mjez druhim tak mjenowany „Beerpong‟-turněr, na kotrymž so někotre mustwa wobdźělichu. Nimo toho hrajachu tam tež bičwolejbul a hač do nocy k elektroniskej hudźbje rejowachu. Někotři wolejbulisća Wiktorije Worklecy hrajachu w Róžeńce w pěsku bičwolejbul. Tež hdyž njebě wjedro mócneho wětřika dla runje najpřijomniše, Worklečenjo swoju tradiciju na Božim spěću –
w Róžeńće bičwolejbul hrać – dale hajichu. A wězo běchu tež zaso serbske hudźbne talenty ze swojimi instrumentami po puću. Brankatschki na přikład zapiskachu a zaspěwachu w Nowoslicach a podachu so pozdźišo tež hišće do Pěskec. Na serbskich wjeskach na tutym dnju potajkim nihdźe měrnje njebě.Jurij Bjeńš
Fiodor Nowak, Dawid Leppers,
Jan Delan, Stani Wencel, Stanko Fryča
Čěšćinarjo wosmeho lětnika Serbskeho gymnazija su njedawno dwu-
dnjowsku ekskursiju do Prahi přewjedli. Póndźelu rano zetkachmy so při dwórnišću w Budyšinje a dojědźechmy do Biskopic, zo bychmy móhli z ćahom do Liberec dale jěć. W Liberecach wobhladachmy sej twarjeni kupanišća Babylon a interaktiwneho muzeja IQ-Landia. Po tym jědźechmy z luksusowym busom předewzaća Regiojet, w kotrymž běše tablet w sedłach zatwarjeny a hdźež sy móhł
darmotnje napoje pić, dale do stolicy. W Praze změnichmy pjenjezy a mějachmy na Václavskim naměsće přestawku za wobjed. Po tym započa so naša tura po měsće: Wobhladachmy sej mjez druhim Narodny muzej a postawu swjateho Wjacława, dźěchmy k Pulwrowej wěži, při kotrejž so kralowski puć započina a wjedźe dale k staroměšćanskemu naměstu z časnikom Orlojom, pomnikom Jana Husa a Týnskej cyrkwju. Dale nóžkowachmy na Karlowy móst – tu maš rjany wuhlad na hród, rěku Wołtawu, horu Petřín
Bjez toho, zo kónc tydźenja sami do bula kopachu, su hrajerjo prěnjeho mustwa ST Radwor
z wokrjesneje do wokrjesneje wyšeje ligi postupili. Hra přećiwo Minakałej dyrbješe wupadnyć, přetož njemějachu hosćo dosć hrajerjow. Dokelž pak konkurent z Wulkeje Dubrawy w Malešecach podleža, móžachu najebać wupadnjeneje hry swječić. A to tež činjachu, kaž je na wobraz widźeć. Klětu potajkim změjemy zaso serbski derby mjez Radworjom a Sokołami z Ralbic.
A dyrbjeli klóšterscy bulkoparjo přichodny kónc tydźenja klasu dźeržeć, so hišće dalši serbski
derby přidruži. Hrajerjo z Pančic-Kukowa wočakuja doma team z Wachauwa. Woni dyrbja na kóždy pad dobyć a so runočasnje nadźijeć, zo
pak Kinspork/Łužnica abo Łaz/Běły Chołmc
njedobudźe. Napjaty to posledni hrajny dźeń
we wokrjesnej wyšej lize! Jurij Bjeńš
Wokoło mejki wjesele, wjerćimy so we rejce. To su spěwali serbske předšulske dźěći Budyskeje pěstowarnje „Jan Radyserb-Wjela.“ Holcy a hólcy běchu so rjenje zwoblěkali
a předstajichu wulkotny program. Woni su spěwali, rejowali
a basnje přednjesli. Wšitcy starši su sej program wobhladali.
Potom pak rěkaše: „Meja padnje!“ A hólcy smalachu, zo bychu hałužku z wjerška meje dosahnyli. Chceće wědźeć, štó je był najspěšniši? To běše Ben Luca a je tak był mejski kral. Přewšo zbožowny je sej wón Lilli za swoju mejsku kralownu wuzwolił. Na kóncu programa su wšitcy zhromadnje rejowali, mejski
kralowski por srjedźa a wšitcy druzy dokoławokoło. Potom pak chwatachu wšitcy tam, hdźež za kofejom a praženymi kołbaskami wonješe. Maćerje a nanojo běchu słódne tykancy napjekli.
A dźěći mějachu wulkotnu zabawu při mjetanju blachowych
... je matematika.
Matematiku mam kóždy
dźeń. Mam ju rady, dokelž
wjele ličimy, wosebje pjenjezy.
Moja najlubša wučerka je
knjeni Šěnowa. Helena Lebzec, 3. lětnik
... stej wuměłske kubłanje a ručne dźěło, dokelž mam tam jenož jedynki abo dwójki. Lubi so mi tež, zo směm so přeco
„po łopjenu wuchodźować“. Mam pak
tež druhe najlubše předmjety, na přikład jendźelšćinu, hudźbu a sport.
Ale: mam tež předmjety, kotrež tak jara
rady nimam. To su na přikład wěcna
wučba, matematika, němčina a serbšćina. A kotry předmjet je waš najlubši?
Dana Šołćic, 4. lětnik
... je serbšćina. Tež ručne dźěło
rady mam a hudźbu a sport.
Ja rady pisam, rysuju, spěwam
a krosnuju. Najradšo pak čitam! Josefina Špitankec, 2. lětnik
... su hudźba,
jendźelšćina a ručne dźěło.
Moja najlubša wučerka je knjeni
Brězanowa. Mam ju rady, dokelž je
wona młoda a dokelž ma wona dobre ideje za hodźinu a wuknjenje. Ručne dźěło
a wuměłstwo mam rady, dokelž rady moluju
a paslu. Matematiku, serbšćinu a němčinu
tak rady nimam, dokelž tam tak wjele čitamy,
pisamy a ličimy, štož je druhdy woprawdźe
wostudłe. Wěcna wučba so mi tež lubi.
Nažel je wokrjesna dźĕćaca olympiada wupadnyła. Poprawom smy chcyli so kónc mĕrca wubědźować. Za nas ABC-dźĕći serbskeho katolskeho dźĕćaceho doma „Alojs Andricki“
w Radworju pak njebě to přičina, wostać bjez olympiady. Tuž smy so rozsudźili sami sportować. Po wulosowanju rozdźĕlichmy našu ABC-skupinu do dweju mustwow. Budyski sportowy zwjazk je nam rjane módre a zelene t-shirty spendĕrował. Z mócnym „Sportej zdar“ smy naš interny swjedźeń zahajili. Dyrbjachmy wšelake discipliny zmištrować. Tak smy přez rynki skakali, po ławce balansowali, z rólowymi deskami jĕli, so po ławkach suwali a tak dale. Cyłe dopołdnjo knježeše lóštna a wjesoła atmosfera. Na kóncu bě so módre mustwo přesadźiło. Smy pak jedna skupina: tuž bĕchmy na kóncu tež wšitcy dobyćerjo. Kóžde dźĕćo je dóstało dobyćersku medalju a rjane myto za swoje sportowe kmanosće. Wutrobny dźak ćeće Klawdiji a ćeće Bettinje za poradźeny a zajimawy sportowy swjedźeń.Paul Jurk Foto: Manuela Jurkowa
Torgau nad Łobjom je lětsa hosćićel 9. sakskeje krajneje zahrodkoweje přehladki. Na sewjeru stareho města zapołoženy teren wupřestrěwa so po 24 hektarach hač k železniskej čarje Lipsk–Choćebuz. Kaž zelena wóska wot Łobja na wuchodźe hač nimale k dwórnišću na zapadźe skutkuje historiski měšćanski park Glacis. Jemu přidružitej so na hižo njewužiwanej industrijnej płoninje nastata Młoda zahroda (Junger Garten) a Dubjanska łuka (Eichgarten) z wysokimi lisćowcami. Wosebje tutej wobłukaj stej přez ekspoziciju nowe wobličo dóstałoj. Z toho změja měšćenjo a wopytowarjo města, kotrež mjenuja zdobom „dójku reformacije“, tež po lětušim wulkim podawku powabne wuchodźowanišćo a wočerstwjenišćo.
Nowy areal za wočerstwjenje