Tradicionalny kickerowy turněr wot­mě so 2. apryla we Wotrowje. Cyłkownje traješe jubilejne dźesate wudaće wjac hač dwanaće hodźin, dokelž wobdźěli so 59 mu­stwow – 40 holcow a 79 hólcow. Rumnosće we Wotrow­skim klu­bje bě tamniša młodźi­na wulkotnje přihotowała. Wosom ­kickerowych blidow bě na dwě­maj etažomaj přihotowane. W finalu nastupi mu­stwo z mjenom ­Spirit of Hans Sarpei, wob­stejace z Damiana Cyža a Andreasa Korjeńka, přećiwo mustwu z mjenom FUN, za kotrež hraještaj Marko Mět z Radeberga a Tomaš ­Hejduška z Kamjenca. Na kóncu triumfowaše dwójka z Nje­bjel­­čic. W hrě wo třeće městno přesadźištaj so Jakub Wjacławk a Florian Kreuz z Wo­tro­wa ­jako ­Asterix a Obelix pře­ćiwo mustwu Sokol Mechinicze, wob­stejacemu z Fabiana Reiniša a Feliksa Tammera. Lucky ­Loser-­wu­risanje ­do­byštaj na kóncu Davinia Brěza­nec ze Sulšec a Elias Kreuz z Wo­trowa. tekst a foće: Kilian Hrjehor

5
4
3
2
1
5
4
3
2
1
Tekst a fota: Antonia Cyžec

Po dlěšej přestawce předpołoži Emine Sevgi Özdamar kónc lěta 2021 swój nowy, wjace hač 700 stron wopřijacy roman „Ein von Schatten begrenzter Raum“. Z powědančkami pod titulom „Mutterzunge“ (1990) a z romanom „Das Leben ist eine Karawanserei“ (1992) bě so ze spisowaćelku stała a bu tak znata šěršemu čitarstwu. Awtorka skutkuje tež jako dźiwadźelnica a filmowča, nimo toho pisa dźiwadłowe hry. Po wjace hač dźesaćlětnej přestawce na polu prozy předleži nětko jeje monumentalny nowy roman.

Na wopyće pola młodeho prócowarja za delnjoserbšćinu Maksimiliana Hasackeho w Dešnje

Nalětnje słónco mje přewodźuje jako so z awtom do delnjoserbskeje wsy Dešno podam. Po puću so na to dopomnju, zo je sławny serbski rěčespytnik prof. dr. Arnošt Muka wot 1875 do 1910 po Delnjej Łužicy wot jedneje do druheje delnjoserbskeje wsy pućował a hač do jednotliweho statoka za delnjoserbšćinu slědźił. Wjes Dešno je wón „delnjoserbsku dušu“ mjenował. W njej knježeše tehdy tež hišće sylne serbske žiwjenje jako tam serbski rěčespytnik a sobuzałožer Domowiny Bogumił Šwjela wot 1913 hač do 1941 jako ewangelski wosadny farar skutkowaše. Wón je Muku sobu při jeho wudawanju „Słownika dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow“ podpěrował.

Bajka a spěwy z jednoho pjera

pjatk, 29. apryla 2022 spisane wot:

Do zbožowneho dźěćatstwa słušeja bajki a spěwy. Njezadźiwa tuž, zo mamy njemało serbskich knihow, kiž woboje zwjazuja. „Mjetelčka“ (LND 1987), stawiznički z notami za melodiku, „Knjez Mróz ­a knjeni Zyma“ (LND 1989) abo „Marka, Janko, pójtaj won“ (LND 2016). Wot lońšeho předleži w Ludowym nakładnistwje Domowina najnowša publikacija w tutym stilu a zdobom prěnička nazhoni­teje awtorki „Zhubjena kniha mudrosće“ Sabiny Žuroweje. Porno prěnim naspomnjenym titlam je tule awtorka nimo bajki tež spěwy sama spisała, hudźbu tworiła a nahrawanja, dirigat a nawod produkcije za přidatu cejdejku přewzała. Wučerka Sabina Žurowa je sej tójšto předewzała a by-li knize jeje biografiju přidali, bychmy zhonili, zo so hižo lětdźesatki za młodźinske dźiwadło w šulach zasadźuje a za nje kruchi pisa. Serbske Nowiny pisachu w lěće 2019: „Wosebitej měznikaj swójskeho tworjenja stej Sabinje Žurowej w lětomaj 2004 a 2009 spisanej kruchaj ‚Knoćik Frido‘ a ‚Zhubjena kniha mudrosće‘. Wobaj je wona z Pančičansko-Kukowskej skupinu kaž tež ze šulerjemi z Ralbic a Worklec inscenowała.“

Swětowy duch w Serbach

pjatk, 29. apryla 2022 spisane wot:

Wo započatku ludoweho kubłanja w Mužakowskej holi

Su němscy, pólscy, ruscy, litawscy, čěscy abo serbscy roboćenjo kmani pisać, čitać abo samo ličić? We 18. lětstotku bě tute prašenje tak njejasne kaž w 16. lětstotku prašenje, hač słušeja ­Indianojo poprawom k čłowjekam, k samsnej družinje stworjenjow kaž my? Wo druhim prašenju měješe bamž rozsudźić, wo prěnim su po wjele pospytach knjezow, fararjow a wučerjow zwěsćili: Haj, tući roboćenjo su inteligentni a kmani dosć, zo bychu jich čitać a pisać a ličić wučili, a zo bychu za to wosebite metody nałožili.

W tutej kolum­nje powěda šěsć redakciji SN znatych mjezy­narodnych awtorow, wotměnjacy so pod pseudonymom „prof. Wink“, jónu wob měsac wo swojich nazhonjenjach a dožiwjenjach we wobłuku zetkanja kulturow, identitow, rěčow a narodnych mjeńšin.

Hrajna doba 2021/2022 bě a je Němsko-Serbskemu ludowemu dźiwadłu wosebita přiležnosć, stawizny jewišćoweho wuměłstwa w Budyšinje na najwšelakoriše wašnje wobswětlić. Wšako bu před 225 lětami prěnje stajne hrajnišćo w sprjewinym měsće wutworjene, mjenujcy w lěće 1968 zwottorhane dźiwadło při Lawskich hrjebjach. Dalša róčnica bě załoženje klankodźiwadła před 60 lětami. A přichodny jubilej steji hižo před durjemi. W hrajnej dobje 2022/2023 budźe tomu 30 lět, zo šulerki a šulerjo Serbskeho gymnazija Budyšin přihladowarjow prawidłownje na „deskach, kotrež swět wo­znamjenjeja“ zawjeseleja, zahorjeja, zamyleja a k rozmyslowanju pohnuwaja.

Wot wšeho spočatka jewišćo eksperimentow

Wulkodubrawska starownja „Na kromje hole“ ma stajnje wulki zajim na tym, wobydlerjam wotměnjawe dny poskićeć. Nimo zwučenych zaběrow wěnowachu so njedawno tež Serbam.

Zo by něšto rjenje klinčało, njeje přeco instrument trěbny

Zo chowaja serbscy spěwarjo a serbske spěwarki wulki potencial w sebi, njeje dawno hižo žane potajnstwo wjac. No­wowutworjena a-cappella-skupina „Trojozynk“ je dobry dopokaz za to. Jej přisłu­šeja šulerki 10. lětnika Budyskeho Serbskeho gymnazija 16lětna Clara Kochanec a 15lětnjej sotře Sarah a Josephina Bretschneiderec. „Znajemy so hižo z časa zakładneje šule. Ně­hdźe wot 5. lětnika započachmy časćišo hromadźe spěwać. Hakle wot lońšeho nowembra wustupujemy oficialnje jako skupina. Jako bu flajer za adwentne wiki přihotowany, je so nas iniciatorka prašała, kak naša trójka scyła rěka. Dokelž běchmy přeco hižo trojohłósnje spěwali a chcychmy na kóždy pad serbske mjeno měć, smy potom ‚Trojozynk‘ zapodali“, Josephina rozłožuje.

Chróšćan Šulerjo

nowostki LND